ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸਲੀਬ-ਪਾਵਲੋ ਕੋਇਲੋ

ਇਟਲੀ  ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਦੁਖਾਂ  ਦਾ ਰੋਣਾ ਰੋਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ  .ਉਹ ਈਸਾਈ ਸੀ ਔਰ ਉਸਨੂੰ  ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ  ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ  ਰੱਖਿਆ  ਸਲੀਬ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ  ਭਾਰੀ ਹੈ.

ਇੱਕ ਰਾਤ ਸੌਂਣ  ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ  ਉਸਨੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ  ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ – “ਪ੍ਰਭੁ, ਮੇਰੇ ਦੁਖਾਂ  ਦਾ ਭਾਰ ਕੁਛ ਕਮ ਕਰ ਦੇਵੋ !”

ਉਸ ਰਾਤ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਈਸ਼ਵਰ ਉਸਨੂੰ  ਇੱਕ  ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ ਹਨ  ਔਰ ਉਸਨੂੰ  ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ  – “ਤੁਸੀਂ  ਖੁਦ ਹੀ ਆਪਣੀ  ਪਸੰਦ ਦਾ ਸਲੀਬ ਚੁਣ ਲੋ”.

ਆਦਮੀ ਪੂਰੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ  ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ.  ਹਰ ਆਕਾਰ-ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ  ਸਲੀਬ ਰਖੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਿਕਾਂ  ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ  ਹੋਇਆ ਹੈ. ਉਹ ਮੰਝੋਲੇ ਆਕਾਰ ਦਾ  ਇੱਕ  ਸਲੀਬ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਔਰ ਉਸ ਤੇ  ਲਿਖਿਆ ਨਾਮ ਪੜਤਾ ਹੈ… ਉਹ ਸਲੀਬ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ  ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਤਬ ਈਸ਼ਵਰ  ਉਸਨੂੰ  ਕਹਿੰਦੇ  ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਚਾਹੇ ਤੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸਲੀਬ ਭੀ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਆਦਮੀ ਇਹ ਦੇਖਕੇ  ਹੈਰਤ ਵਿੱਚ ਪੈ  ਜਾਂਦਾ  ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ  ਛੋਟੇ ਸਲੀਬ ਤੇ ਉਸਦਾ  ਹੀ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ  ਹੈ.

(ਪਾਵਲੋ ਕੋਇਲੋ ਦੀ ਕਹਾਣੀ – A story of Paolo Coelho – in punjabi )

Advertisements

About Satdeep ਸਤਦੀਪ ستدیپ

To the world you may be just one person, but to one person you may be the world. Brandi Snyder
This entry was posted in ਅਨੁਵਾਦ, ਕਹਾਣੀ and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s